• An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Stowarzyszenie Serfenta istnieje, aby plecionkarstwo żyło. Pracujemy, by zachować dla Was tradycję i mądrość przekazywaną przez pokolenia. Przemierzamy tysiące kilometrów, aby wiedzieć o nim wszystko. Uczymy młodych ludzi rzemiosła, które zanika. Pomagamy mistrzom plecionkarstwa zaistnieć na rynku. Pokazujemy to piękne rzemiosło światu.


czwartek, 03 sierpień 2017 09:32

Co w słomie piszczy? - warsztaty plecionkarskie

piątek, 07 lipiec 2017 09:24

Katalog produktów

wtorek, 16 maj 2017 09:30

Źdźbło design

czwartek, 25 sierpień 2016 09:33

Mistrz tradycji, plecionkarz Jan Zogata

czwartek, 25 sierpień 2016 08:21

Lucimia, niezwykła wieś plecionkarzy

piątek, 18 marzec 2016 12:03

6

piątek, 18 marzec 2016 12:03

5

piątek, 18 marzec 2016 11:56

Wyprawy etnograficzne

Wyprawy etnograficzne

piątek, 18 marzec 2016 11:56

3

piątek, 18 marzec 2016 11:40

2

piątek, 18 marzec 2016 11:40

1

piątek, 18 marzec 2016 11:17

Warsztaty

Warsztaty

piątek, 18 marzec 2016 10:07

Warsztaty projektowe z rogożyny

środa, 30 grudzień 2015 00:00

Plecionkarstwo na Śląsku Cieszyńskim

czwartek, 28 styczeń 2016 11:15

Wystawa „Viva Basket!”

środa, 15 lipiec 2015 10:46

Forum "Społeczne oblicze plecionkarstwa"

niedziela, 26 kwiecień 2015 11:22

Viva Basket! - Dlaczego wyplatamy? Publikacja

piątek, 27 luty 2015 11:35

Viva Basket! Moc tworzenia - filmy

Plecionkarstwo od wieków stanowi część historii człowieka. Dla nas jest światowym rzemiosłem i wspólnym językiem, który opowiada o naszej przeszłości i przyszłości. Konferencja „Viva Basket!" (7 i 8 sierpnia 2014 w Cieszynie) pokazała, jak istotną i różnorodną rolę pełni w życiu człowieka.

Dzięki Hildigard Mufukare dowiedzieliśmy się, że w Zimbabwe, kraju, w którym stopa bezrobocia sięga 95 procent, kobiety dzięki tworzeniu koszy mogą utrzymać swoje rodziny i zapewnić edukację swym dzieciom. Organizacja Lupane Women's Centre nie tylko dba o zbyt produktów, ale też pomaga kobietom w podniesieniu poczucia własnej wartości. Podobną rolę pełni realizowany w Ugandzie społeczny projekt Danida, m.in. przez Jette Melgren i Jana Johansena z Danii.
Gaura Mancacaritadipura, doradca wiceministra kultury w Ministerstwie Edukacji i Kultury Indonezji, opowiedział o wyrobach Noken, wytwarzanych przez grupy etniczne Papui, z których część zamieszkuje w lasach, z dala od cywilizacji. Tworzone z włókien drzewnych torby, siatki, nakrycia głowy Noken zostały wpisane na Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kultury UNESCO.

KATALOG KONFERENCJI

Oprócz konferencji odbył się plener artystyczny „On the border", zapraszamy do obejrzenia jego efektów w okolicach "różowego mostu" w Cieszynie oraz w Parku im. A. Sikory w Czeskim Cieszynie, gdzie powstały instalacje duńskiego duetu Jette Mellgren i Jana Johansena, Hiszpana Carlosa Fontalesa, Żywej Architektury z Cieszyna oraz Lois Walpole z Wielkiej Brytanii. Z kolei w Zamku Cieszyn pokazaliśmy hiszpańską wystawę "Więcej niż kosze" Carlosa Fontalesa, a w Muzeum Śląska Cieszyńskiego wystawę naszego Stowarzyszenia „Niech się plecie!".

viva basket stopka logo

czwartek, 03 lipiec 2014 12:49

Niech żyje kosz!/Viva Basket!

środa, 19 marzec 2014 14:22

XIX Kaszuby

 

środa, 19 marzec 2014 14:21

XVIII Suwalszczyzna

 

 

 

 

czwartek, 04 lipiec 2013 14:37

Wolontariat Europejski

czwartek, 30 maj 2013 09:49

Polityka prywatności ciasteczek

Czym są pliki Cookie?

Ciasteczka (ang. cookies) to niewielkie pliki, zapisywane i przechowywane na twoim komputerze, tablecie lub smartphonie podczas gdy odwiedzasz różne strony w internecie. Ciasteczko zazwyczaj zawiera nazwę strony internetowej, z której pochodzi, „długość życia" ciasteczka (to znaczy czas jego istnienia), oraz przypadkowo wygenerowany unikalny numer służący do identyfikacji przeglądarki, z jakiej następuje połączenie ze stroną internetową.

Jak wyłączyć lub usunąć cookies?

Większość przeglądarek internetowych po instalacji domyślnie ma ustawione przyjmowanie plików cookies. W zależności od przeglądarki możesz wyłączyć opcję przyjmowania cookies lub usunąć cookies z przeglądarki wykorzystując narzędzia danej przeglądrki. Szczegółowe informacje znajdziesz w zakładce "POMOC" narzędzi przeglądarki.

Nasze warsztaty stwarzają możliwość zgłębienia tajników unikalnego rękodzieła ludowego – plecionkarstwa. Na zajęciach poznajemy tradycję polskiego wyplatania, bogactwo technik i różnorodność używanych materiałów. Spotkanie to kontakt przede wszystkim z naturalnym materiałem, jakim jest wiklina - świeża, parzona czy okorowana. Zielona, czerwona lub biała.

Używamy również innych materiałów plecionkarskich – wszystkiego, co podpowiada nam wyobraźnia. Nasze zajęcia to przyjemność tworzenia własnymi rękoma.

Warsztaty plecionkarskie rozwijają umiejętności manualne, koordynację wzrokowo-ruchową oraz inwencję twórczą, są świetną zabawą. Zajęcia mogą być przeznaczone dla różnych grup wiekowych, zarówno dorosłych jak i dzieci.

Podczas naszych zajęć korzystamy z niezwykłych pomocy dydaktycznych – dysponujemy bogatą dokumentacją nagrań i filmów z badań terenowych prowadzonych w toku projektów „Plecionkarskim szlakiem Wisły" oraz „Plecionkarskim szlakiem Polski".

Instruktorzy:

Oferowane przez nas warsztaty gwarantują kontakt z doświadczonymi instruktorami rękodzieła artystycznego, czeladnikami i mistrzami rzemieślniczymi. W naszym zespole znajdują się absolwenci kursu dla instruktorów rękodzieła artystycznego w Uniwersytecie Ludowym Rzemiosła Artystycznego w Woli Sękowej. Cały czas staramy się podnosić nasze umiejętności biorąc udział w różnych warsztatach i kursach w tym m.in. w 2011 roku w międzynarodowych warsztatach z zakresu plecionkarstwa i naturalnego budownictwa w Danii i Estonii.

Upleć z nami swój pierwszy koszyk! Poznaj naszą ofertę warsztatów!

piątek, 10 maj 2013 16:28

Rzeźby z wikliny

Z wikliny można wyplatać nie tylko kosze!

My wyplatamy z wierzbowych gałązek obiekty artystyczne i prezentujemy je w przestrzeni miasta. Upiększamy otoczenie.

 

Muflon

Przygodę z rzeźbami z wikliny zaczęliśmy 30 sierpnia 2010 roku podczas IV Festiwalu RAS w Sosnowcu, gdzie pojechaliśmy na zaproszenie Stowarzyszenia Fala Inicjatyw. Powstała wówczas pleciona rzeźba muflona jako symbol wolności zwierząt, dedykowana ogrodowi zoologicznemu w Parku Leśna.

 

 

 

Zielony rower

22.09.2010 roku zorganizowaliśmy plenerową akcję wyplatania na rynku w Cieszynie roku zielonego roweru. Rzeźba powstała w ramach Dnia bez samochodu zorganizowanego przez Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa Miasta Cieszyna w formie całodniowej akcji, do której mogli przyłączać się wszyscy chętni.

 

 

 

Bujawka

W 2011 roku ponownie odwiedziliśmy Paproty i V Plener Żywych Form Wikliniarskich. Wykonaliśmy tam „bujawkę" – wiklinową, wieloosobową huśtawkę dla dzieci i dorosłych. Wykonana z trzymetrowej wierzby energetycznej, kształtem przypomina łódź, a buja się na niej przednio. Bujawkę wykonaliśmy również w maju 2012 roku w prezencie dla widzów festiwalu filmowego „Kino na granicy" w Cieszynie.

 

 

 

Studentka

Wiklinowy laptop, szałowa fryzura, niepokorna postawa...

W odpowiedzi na pomnik studenta postawiony przed głównym budynkiem Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, przed budynkiem uczelni w Cieszynie „usiadła" pleciona studentka. Rzeźba powstała podczas konferencji „Hand made in Poland" 10 maja 2011 roku. Tworzyli ją z nami serdeczni przyjaciele - rzeźbiarka Agnieszka Lisowska i twórca ludowy – plecionkarz Grzegorz Gordat.

 

 

 

Wiklinowe stwory

1 września 2012 roku ponownie zawitaliśmy w na Festiwalu RAS w Sosnowcu. Tym razem w Parku Leśna zorganizowaliśmy akcję artystyczną „Parkowe Safari" oraz całodzienne wyplatanie wiklinowych rzeźb. Relacja z Festiwalu i Parkowego Safari.

 

 

 

 

Babcia Wierzba

Tajemnicza, majestatyczna, strażniczka mądrości

Wiklinową rzeźbę w kształcie starej wierzby zbudowaliśmy w kwietniu 2013 roku, w „Świecie Labiryntów" w Blizinach. Byliśmy także uczestnikami bicia Rekordu Guinnessa w "Żywym Labiryncie". Zobacz zdjęcia.

 

 

 

 

Kule, a żyją

Wiklinowe kule, gdy umieścić je w wodzie, wypuszczają listki. Nasze, usadowione w granicznej rzece Olzie, cieszyły mieszkańców obu Cieszynów w maju 2013 roku.

 

piątek, 10 maj 2013 16:21

Blog plecionkarski

Od 2009 roku prowadzimy blog na portalu www.nationalgeographic.pl.

Początkowo opisywaliśmy w nim spotkania z plecionkarzami, do których dochodziło w ramach projektu „Plecionkarskim szlakiem Wisły”. Traktowaliśmy tę przestrzeń jako miejsce wypowiedzi, gdzie można przeżyć daną sytuację ponownie i przede wszystkim pisać osobiście. Tutaj właśnie mogliśmy dawać upust temu, na co nie starczyło już miejsca w powstającej równolegle książce.

To tu przeżywaliśmy frustracje z powodu niskich zarobków rzemieślników i niemożności zmiany sytuacji w podkrakowskiej Rącznej. Tutaj było miejsce na wzruszenie, gdy jednego z nas szczególnie ujęła pani Władimirka w ukraińskiej wsi Sosuliw. Blog służył również wyrażaniu zachwytu nad samym rzemiosłem, precyzją, urokiem pracy ręcznej, a także nad konkretnym twórcą. Wiele razy zdarzało się, że pisaliśmy jeszcze podczas samego wyjazdu, na gorąco relacjonując w ten sposób poruszające nas wydarzenia.

Po zakończeniu działań projektowych blog pozostał, choć jego zadanie trochę się zmieniło. We wpisie „Reaktywacja” z 22 marca 2012 Paulina Adamska-Malesza pisze:

„Dawna formuła już się wyczerpała, gdyż jako Stowarzyszenie weszliśmy na dobre na plecionkarską ścieżkę i aktualnie jest to nasz główny profil, wokół którego koncentrują się pozostałe działania. Stąd zmiana nazwy, avatara i opisu, który… okazał się już nieaktualny!
Na pierwszy plan wysuwa się zdecydowanie rola samego Stowarzyszenia jako organizatora, inicjatora, zaplecza naszych często szalonych pomysłów. 3 lata temu pytaliśmy o przyszłość polskiego rękodzieła, dziś potrafimy wskazać możliwe drogi jego rozwoju, głównie dlatego, że sami je przemierzamy. Design, spółdzielczość, sztuka, biznes… Odpowiedzi jest wiele, a na świecie mnóstwo inspirujących projektów. Część z nich staje się i naszym udziałem! Właśnie po to reaktywacja. Tym razem blog nie będzie służył tylko i wyłącznie opisywaniu wrażeń z plecionkarskich podróży, które oczywiście pozostaną jego kluczową częścią. Będzie zbliżony do codzienności i obserwowanych zjawisk związanych ze sztuką wyplatania. Pozostawiamy również jego specyficzny charakter – możliwość dodawania wpisów przez wielu autorów, którzy współpracują ze Stowarzyszeniem. Będziemy dodawać wpisy równocześnie w języku polskim i angielskim, stopniowo uzupełniając tłumaczenia do tego, co już jest.”

Blog, który aktualnie nazywa się „Plecionkarskim szlakiem Serfenty” służy do przedstawiania planów Stowarzyszenia, pomysłów na przyszłość, projektów współpracy. Będziemy w nim też wracać do spotkań z plecionkarzami.

Czytaj więcej...

 

W 2011 roku zaczęliśmy pracę nad przygotowaniem wpisu plecionkarstwa na krajową, a następnie światową listę niematerialnych zabytków UNESCO. Wzięliśmy udział w warsztatach i konferencjach służących wdrażaniu właściwej Konwencji UNESCO zorganizowanych przez PTL i STL w Warszawie i Lublinie. W następnych latach będziemy zajmować się tym tematem jako jednym z priorytetowych.

Dziedzictwo kulturowe to nie tylko zabytki, materialne świadectwa przeszłości i cuda przyrodnicze, ale również dziedzictwo niematerialne, które tworzy naszą zbiorową pamięć. Jeśli kultura materialna podtrzymuje tożsamość narodu, to z pewnością dziedzictwo duchowe, niematerialne tworzy ją, kształtuje, wzbogaca i pobudza do rzeczywistego wyrażania.

16 sierpnia 2011 roku weszła w Polsce w życie Konwencja w sprawie ochrony dziedzictwa niematerialnego UNESCO. Stanowi ona rezultat długich poszukiwań UNESCO dla wyrażenia i ochrony tego, co do tej pory wydawało się nie do uchwycenia w ramy programowe. Została przygotowana przez Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO), będącą wyspecjalizowaną organizacją ONZ, i przyjęta przez Konferencję Generalną w Paryżu w dniu 17 października 2003 roku. Weszła w życie w dniu 20 kwietnia 2006 r. Dotychczas została ratyfikowana przez 143 państwa (stan na 03.08.2012).

Istotą Konwencji stało się określenie znaczeniowe terminu „niematerialne dziedzictwo kulturowe". Według artykułu 2 oznacza ono:

„Praktyki, wyobrażenia, przekazy, wiedzę i umiejętności – jak również związane z nimi instrumenty, przedmioty, artefakty i przestrzeń kulturową – które wspólnoty, grupy i, w niektórych przypadkach, jednostki uznają za część własnego dziedzictwa kulturowego. To niematerialne dziedzictwo kulturowe, przekazywane z pokolenia na pokolenie, jest stale odtwarzane przez wspólnoty i grupy w relacji z ich otoczeniem, oddziaływaniem przyrody i ich historią oraz zapewnia im poczucie tożsamości i ciągłości, przyczyniając się w ten sposób do wzrostu poszanowania dla różnorodności kulturowej oraz ludzkiej kreatywności."

Wyszczególniono następujące dziedziny, w których najbardziej przejawia się dziedzictwo niematerialne:

a) tradycje i przekazy ustne, w tym język, jako nośnik niematerialnego dziedzictwa kulturowego;

b) sztuki widowiskowe;

c) zwyczaje, rytuały i obrzędy świąteczne;

d) wiedza i praktyki dotyczące przyrody i wszechświata;

e) umiejętności związane z rzemiosłem tradycyjnym.

Lista reprezentatywna niematerialnego dziedzictwa kulturowego składa się z praktyk, elementów, które wiążą się z budowaniem poczucia tożsamości poszczególnych społeczności, pomagają ukazać różnorodność tego dziedzictwa oraz podnoszą świadomość na jego temat.

Lista niematerialnego dziedzictwa pilnej ochrony składa się z elementów dziedzictwa niematerialnego, dotyczących wspólnot, które Państwa-Strony uznały za wymagające pilnych działań w celu utrzymania ich przy życiu.

Za: Narodowy Instytut Dziedzictwa, www.nid.pl

piątek, 10 maj 2013 15:17

Plecionkarskim szlakiem

Plecionkarstwo jest jedną z najstarszych gałęzi rzemiosła. Jednocześnie, mając tak stare korzenie, do tej pory występuje w przeróżnych formach na całym świecie.

W zależności od warunków naturalnych człowiek wyplata z materiałów, które są dla niego najbardziej dostępne. Liście, pędy, łyko, korzenie, łodygi, kora…, a współcześnie plastikowe taśmy opakowaniowe, materiały pochodzące z recyclingu. Wyobraźnia nie zna granic, z jednej strony dyktuje ją użyteczność, z drugiej – twórcza ekspresja. Wyplatamy chyba od zawsze, a na pewno od czasów, gdy pojawiła się potrzeba gromadzenia, przechowywania, transportowania. Pojawiają się o wiele bardziej trwałe materiały, już nie są tylko i wyłącznie pochodzenia naturalnego. Pewne produkty zupełnie wychodzą z użycia, a z drugiej strony - plecionka pojawia się tam, gdzie jej wcześniej nie było – np. w biżuterii. Szczególnie ważna stała się estetyka wyrobów.

Uzyskane formy są nie tylko użytkowe, wykonane zgodnie ze swoim odwiecznym przeznaczeniem, w ten sam, niezmienny sposób. Są również piękne. Stanowią inspirację dla artystów, którzy czerpiąc z tradycji dają temu rzemiosłu zupełnie nowy wyraz. W ten sposób stanowi ono żywą gałąź ludzkiej kultury, rozwija się i zatacza coraz szersze kręgi – obejmuje sztukę, architekturę, design.

Już dawno plecionkarstwo zdobyło „salony”, natomiast aktualnie przeżywa renesans w galeriach sztuki na całym świecie. Tym samym przestało być przaśne i rustykalne, a plecione wyroby stają się dziełami sztuki, zawsze jednostkowe i ręcznie wykonane. Nie ma możliwości by w tej dziedzinie człowieka zastąpiła maszyna.

Plecionkarstwo z całą swoją różnorodnością stanowi także przedmiot ochrony w ramach Konwencji UNESCO z 2003 roku dotyczącej niematerialnego dziedzictwa kultury ludzkości. Jest to ta bardziej ulotna i nienamacalna sfera dziedzictwa, która jest przekazywana z pokolenia na pokolenie i wciąż odtwarzana przez wspólnoty i grupy w relacji z ich środowiskiem, historią i stosunkiem do przyrody. W przypadku tradycyjnego rzemiosła, Konwencja interesuje się umiejętnościami i wiedzą oraz zapewnieniem ich dalszego przekazu.

Uważamy, że to bardzo wartościowy kierunek, zaczęliśmy więc pracę nad przygotowaniem wpisu na Krajową Listę Niematerialnych Zabytków UNESCO.

Rolą naszego Stowarzyszenia jest dokumentacja i popularyzacja plecionkarstwa jako rzemiosła i sztuki. Staramy się je jak najdokładniej zbadać – przede wszystkim prowadząc etnograficzne badania terenowe, gdyż uważamy, że właśnie w ten sposób jesteśmy w stanie dotrzeć najbliżej – poznać samych twórców, ich życie i pracę. Prowadzony przez nas zapis jest bardzo staranny – zależy nam na uchwyceniu każdego szczegółu przekazu. Dodatkowym, bardzo istotnym, elementem prowadzonych przez nas badań jest nauka rękodzielniczych technik od mistrzów plecionkarstwa. Staramy się wciąż doskonalić i poznawać nowe tajniki tego zawodu tak, aby móc je dalej przekazywać, m.in. podczas prowadzonych warsztatów.

Opisane działania realizujemy w ramach projektów, z których pierwszym był „Plecionkarskim szlakiem Wisły” rozpoczęty w 2009 roku. Wówczas także zaczęliśmy cykl badań w terenie. Przemieszczając się wzdłuż doliny królowej polskich rzek, przebyliśmy tysiące kilometrów i w każdym odwiedzanym regionie spotykaliśmy osoby trudniące się tym rzemiosłem - „dyplomowanych” twórców ludowych, rzemieślników o artystycznym zacięciu, zawodowców pracujących na zlecenia, kontynuatorów „cepeliowskiej" tradycji, a także profesjonalnych artystów.

Główny wniosek nasuwający się po badaniach w terenie to fakt, że plecionkarstwo stanowi wciąż żywy i barwny element kulturowego krajobrazu. Najczęściej czytamy o nim jako o ginącym zawodzie, odłożonym na półkę z napisem „rozdział zamknięty”. Jest wręcz nieporozumieniem pisanie o nim w czasie przeszłym, co wciąż ma miejsce. Nie tylko można spotkać wielu aktywnych twórców, ale ta dziedzina wciąż się rozwija i zmienia, swobodnie traktując kanony i wymogi zarezerwowane dla tradycyjnego pojęcia „plecionki”.

Plecionkarstwo na świecie może pełnić i - jak się okazuje spełnia to zadanie wyśmienicie - również aktywną rolę we wspieraniu grup zagrożonych wykluczeniem. Poprzez powrót do tradycyjnych technik i dostosowanie ich do wymogów współczesnego designu, możemy zapoznać się z rękodziełem w świeżym wydaniu, a jednocześnie przyczynić się do poprawy sytuacji twórców, z których wiele to kobiety. Projekty tego typu są realizowane głównie w wielu krajach Afryki, m.in. w Zimbabwe – „The New Basket Workshop” czy Burkina Faso – „Baskets4life”.

Za nami realizacja dwóch ogólnopolskich projektów w temacie plecionkarstwa i wiele mniejszych działań – w tym plenerów i akcji artystycznych. Współpracujemy z instytucjami, które – podobnie jak my – mają na celu zachowanie tego wspaniałego dziedzictwa kultury. Są wśród nich m.in. Uniwersytet Ludowy Rzemiosła Artystycznego, Zamek Cieszyn, Katedra Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, Stowarzyszenie Twórców Ludowych, Ogólnopolskie Stowarzyszenie Plecionkarzy i Wikliniarzy. A także instytucje z zagranicy: Odense Afterskole z Danii, Søre Skogen z Norwegii, Asociación Ibérica de Cesteros z Hiszpanii, Gruppo Ricerca Technologie Appropriate Centro Informazione Non Violenta z Włoch. Są to organizacje prowadzące badania etnograficzne, publikujące i szerzące wiedzę i umiejętności związane z plecionkarstwem.

W planach mamy realizację zarówno lokalnych, jak i międzynarodowych projektów. Natomiast naszym dalekosiężnym celem jest uruchomienie działalności Centrum Badań nad Rzemiosłem z szeroką współpracą instytucji kultury z całego świata.

 

czwartek, 11 kwiecień 2013 10:30

Zespół

czwartek, 11 kwiecień 2013 10:28

Media o nas

czwartek, 11 kwiecień 2013 10:15

Misja i wizja

poniedziałek, 29 październik 2012 20:13

Książka "Plecionkarskim szlakiem Wisły"

poniedziałek, 29 październik 2012 15:08

Wyprawy etnograficzne

Podróżujemy po Polsce w poszukiwaniu tradycyjnych plecionkarzy. Drobnych rzemieślników, schowanych we wnętrzach swych domów kontynuatorów lokalnych tradycji, jak i twórców ludowych. Interesuje nas ich życie i praca - z jakich materiałów korzystają, jak je pozyskują i co wykonują? Przede wszystkim jednak uczymy się technik plecionkarskich odmiennych od tych, które znamy już sami. Przemierzając wciąż nowe miejsca, szukamy odpowiedzi na pytanie – czy ta, dla nas szczególna i piękna, dziedzina tradycyjnego rękodzieła ma szanse przetrwać? Jak długo i w jakim kształcie?

Paulina Adamska-Malesza

Nam, pracującym w Stowarzyszeniu, projekt uświadomił jeszcze mocniej, jak bardzo zagrożonym rzemiosłem jest plecionkarstwo – jeden z nielicznych zawodów, w których człowiek wciąż nie jest zastąpiony przez maszynę. Średnia wieku plecionkarzy, z którymi przeprowadzaliśmy wywiady to 70 lat... Najczęściej nie mają następców i nawet się temu nie dziwią, widząc jak świat pogalopował w zupełnie innym, nieznanym im kierunku. Na szczęście jednak są i zazwyczaj chętnie dzielą się swoją wiedzą, kunsztem, okruchami życia. Cieszą się również naszym zainteresowaniem. Obdarzają nas koszami wypełnionymi serdecznością, do których dokładają nierzadko po kawałku serca. To piękne przeżycie – spotykać się z mądrością starszych ludzi.

Zbigniew Polaczyk

 

I Lucimia, ziemia radomska

II Benowo i Okrągła Łąka, woj. pomorskie

III Dobrzejewice i Osiek nad Wisłą, woj. kujawsko-pomorskie

IV Olszyny i Jankowice, Małopolska

V Rączna, Małopolska

VI Małopolska i Beskid Śląski

VII Lubelszczyzna

VIII Kociewie

IX Dolina dolnej Wisły

X Kujawy i Mazowsze

XI Lucimia, woj. mazowieckie, Kazimierz Dolny, Podgórz, woj. lubelskie

XII Darowne, Gołąb, Korzeniów, woj. lubelskie, Borek, woj. mazowieckie, Busko-Zdrój, woj. świętokrzyskie

XIII Ukraina

XIV Golcowa, Zawadka Osiecka - woj. podkarpackie, Łoniowa - woj. małopolskie

XV Śląsk Opolski, Dolne Łużyce, Wielkopolska

XVI Kurpie, okolice Ciechanowca nad Bugiem, Podlasie

XVII Jura Krakowsko-Częstochowska, Śląsk Cieszyński

XVIII Suwalszczyzna

XIX Kaszuby

XX Rudnik nad Sanem

poniedziałek, 29 październik 2012 15:05

Plecionkarskim szlakiem Wisły

Ogólnopolski projekt realizowany we współpracy z Uniwersytetem Ludowym Rzemiosła Artystycznego z Woli Sękowej w latach 2009-2010. Jego podstawowym założeniem była dokumentacja oraz popularyzacja twórczości tradycyjnych plecionkarzy żyjących i działających w dolinie Wisły.


Zrealizowaliśmy szereg badań etnograficznych przemieszczając się wzdłuż doliny Wisły oraz jej wybranych dopływów. Poznaliśmy indywidualnych twórców ludowych, a także mniejsze i większe ośrodki plecionkarskie. Relacje z naszych wyjazdów można przeczytać na blogu w serwisie National Geographic oraz (w wersji skróconej) w dziale Wyprawy etnograficzne.


Na podstawie materiałów zebranych podczas badań opracowaliśmy wystawę fotograficzną pt. „Niech się plecie!”, a nasze spotkania z plecionkarzami przedstawione zostały w serii filmów „Co ty pleciesz?” oraz opisane w książce „Plecionkarskim szlakiem Wisły” wydanej z płytą CD, na której znalazły się najciekawsze fragmenty wywiadów (Serfenta 2009).

Podczas projektu wystawa została zaprezentowana w 8 instytucjach kulturalnych na terenie całego kraju. Ekspozycji towarzyszyły pokazy plecionkarskiej twórczości ludowej, warsztaty wikliniarskie, a także projekcje zrealizowanych przez nas filmów.


Projekt uzyskał dofinansowanie Programu Operacyjnego Fundusz Inicjatyw Obywatelskich, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Fundacji Orange.

Patronat medialny: Program 2 Polskiego Radia, National Geographic Traveler, kultura ludowa.pl.

Koordynatorka projektu: Paulina Adamska- Malesza.

Zespół badawczy: Paulina Adamska-Malesza, Zdzisław Kwasek, Krystian Pisowicz, Natalia Wenclik-Olszewska, Anna Zelech.

Wsparcie: prof. Zygmunt Kłodnicki, Anna Falkiewicz, Magdalena Kokora, Anna Krężelok, Marek Malesza.



Partnerem projektu był Uniwersytet Ludowy Rzemiosła Artystycznego w Woli Sękowej.

Koordynatorka projektu: Paulina Adamska-Malesza

poniedziałek, 29 październik 2012 13:06

Plecionkarskim szlakiem Polski

Projekt zrealizowany w latach 2010-2011 obejmował szereg działań wpisujących się w realizację strategii Stowarzyszenia polegającej na dokumentacji i popularyzacji plecionkarstwa jako dziedziny rzemiosła. Partnerami był Uniwersytet Ludowy Rzemiosła Artystycznego z Woli Sękowej oraz Podlaskie Stowarzyszenie Axis Mundi z Białegostoku.


Odbyło się 10 wypraw terenowych, odwiedziliśmy zarówno wybrane regiony w Polsce – m.in. Kurpie, Podlasie, Kaszuby, Wielkopolskę, jak i Ukrainę oraz Dolne Łużyce w Niemczech. Spotkaliśmy plecionkarzy używających w swej pracy wiklinę, korzenie drzew, słomę, rogożynę, leszczynę, dąb, plastik. Udało nam się dotrzeć do ludzi, którzy wytwarzają tak unikalne dzieła jak rogożynowe buty, plecaki z łyka lipy, kosze plecione techniką spiralną i spiralno-pętelkową, łopołki z dartego dębu i leszczyny i wiele innych.


Relacje z naszych wyjazdów można przeczytać na blogu w serwisie National Geographic oraz (w wersji skróconej) w dziale Wyprawy etnograficzne.
Kontynuowaliśmy prezentacje wystawy „Niech się plecie!" (powstałej podczas projektu „Plecionkarskim szlakiem Wisły"), która w toku projektu poszerzyła się o zdjęcia z aktualnych wypraw oraz obiekty z zakresu sztuki i designu. Ekspozycji tradycyjnie towarzyszyły pokazy plecionkarstwa oraz warsztaty wyplatania dla dorosłych i dzieci prowadzone przez instruktorów rękodzieła artystycznego, członków naszej ekipy badawczej.


We współpracy z Uniwersytetem Śląskim w Cieszynie oraz Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zorganizowaliśmy dwie konferencje naukowe „Hand made in Poland".


Głównym efektem projektu jest komplet filmów instruktażowych „Pleć to sam" dotyczących wybranych wyrobów plecionkarskich. Do współpracy przy ich tworzeniu zaprosiliśmy wybitnych polskich twórców ludowych, którzy krok po kroku prowadzą przez tajniki wykonywania tradycyjnych plecionek – dwóch wiklinowych koszy, rogożynowej torby oraz kosza szytego ze słomy.


Projekt „Plecionkarskim szlakiem Polski" został uhonorowany nagrodą „Ludowy Oskar" za najciekawsze wydarzenie folklorystyczne w Polsce w 2011 roku w kategorii Projekty badawcze. Nagroda przyznawana jest przez Fundację Ochrony i Rozwoju Twórczości Ludowej oraz Stowarzyszenie Twórców Ludowych.

Przedsięwzięcie uzyskało dofinansowanie Programu Operacyjnego Fundusz Inicjatyw Obywatelskich, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Samorządu Województwa Śląskiego.
Patronat medialny: National Geographic Traveler, portal www.kulturaludowa.pl.
Zespół projektu: Paulina Adamska-Malesza, Anna Falkiewicz, Anna Krężelok.

Zespół badawczy: Paulina Adamska-Malesza, Zdzisław Kwasek, Krystian Pisowicz, Zbigniew Polaczyk, Natalia Wenclik-Olszewska, Anna Zelech.
Wsparcie: Marek Malesza.

niedziela, 28 październik 2012 19:24

Film dokumentalny "Co ty pleciesz?"

Film zrealizowany został w 2009 roku w ramach badań terenowych projektu „Plecionkarskim szlakiem Wisły".

Każdy z 8 odcinków przedstawia spotkania z plecionkarzami – rozmowy o rzemiośle i nagrania podczas pracy. Filmy pokazują techniki, materiały, narzędzia i folklor obecny na początku XXI wieku w wybranych miejscowościach nadwiślańskich.

Film stanowi doskonały materiał dydaktyczny dla studentów etnologii i kierunków pokrewnych, nauczycieli ścieżek regionalnych, muzealników, etnografów, instruktorów rzemiosła artystycznego i wszystkich pasjonatów żywej kultury.

Udostępniany bezpłatnie po wcześniejszym uzgodnieniu.

Produkcja: Stowarzyszenie Serfenta 2009, realizacja: Krystian Pisowicz.
Film wydany na płycie DVD.

Odcinki:

  1. W poszukiwaniu korzeni 18:22
  2. Ze świerkowego korzenia 13:25
  3. Kosałecki z łubu 11:19
  4. Grodzarze z Rącznej 20:06
  5. Wiklinowa ducka 12:21
  6. Ludzie na wsi to są wszyscy artyści 13:58
  7. Rogożynowe królestwo 12:55
  8. Lucimia, Lucimia... 11:02

Obejrzyj fragment

czwartek, 10 maj 2012 16:54

Filmy instruktażowe "Pleć to sam"

„Pleć to sam" to seria filmów instruktażowych, wydanych na płytach DVD, w których twórcy ludowi w swoich warsztatach pracy prezentują sposoby tworzenia poszczególnych wyrobów plecionkarskich. Filmy stanowią zapis tradycji, która bardzo szybko znika wraz ze zmieniającymi się realiami XXI wieku.
Instruktaż służy do samodzielnej nauki wyplatania, co stanowi szansę dla pasjonatów plecionkarstwa oraz kolejnych pokoleń, które mogą już w ogóle nie spotkać ludzi trudniących się tym rzemiosłem, a co więcej - poznać warsztatu ich pracy.

Filmy zawierają angielskie napisy.

Filmy zostały wydane w ramach projektu „Plecionkarskim szlakiem Polski" w 2011 roku.

Film 1. Kosz na owoce
Twórca: Grzegorz Gordat
Film pokazuje wyplatanie tradycyjnego kosza z zielonej wikliny, specjalnie zaprojektowanego do noszenia owoców. Kosz posiada „dwie prawe strony", czyli nie ma ostrych zakończeń, dzięki czemu nie niszczy owoców ani ubrań osoby, która go nosi. Na bazie tej techniki można też wypleść kosze innego kształtu.


Film 2. Rogożynowy kosz na zakupy
Twórczyni: Helena Rogala
Rogożynowy kosz to niezwykłej urody plecionka wykonana według tradycyjnej receptury z ziemi lubelskiej. Wyplecenie go jest przyjemne, ponieważ rogożyna jest miękka i łatwo się poddaje, z drugiej strony – wymaga dużych umiejętności i cierpliwości w nauce. Kosz jest idealny na zakupy, na plażę czy piknik.

Obejrzyj fragment playicon

Film 3. Kosz kabłącok
Twórca: Czesław Kostka
Kosz o nietypowym kształcie - półokrągły z płaską ścianą, wykonany na kabłąku, z nieokorowanej wikliny. Świetny do noszenia ciężkich rzeczy, w gospodarstwie używany do przenoszenia plonów. Istnieje specjalna technika noszenia kosza - na przedramieniu, opierając go o biodro, a w przypadku większych rozmiarów - na plecach.


Film 4. Kosz ze słomy
Twórczyni: Zoja Majstrowicz
Kosz ze słomy urzeka naturalnym pięknem. Do jego „uszycia" niepotrzebna jest żadna forma, a materiał - żyto - jest tani i łatwo dostępny. Dzięki przedstawionym instrukcjom można wykonać słomiane koszyki, podstawki, wazony, misy i talerze.

Obejrzyj fragment playicon


Wydawnictwo stanowią 2 pakiety zawierające po 2 filmy:
Pakiet 1 – filmy 1,2.

Pakiet 2 – filmy 3,4.

Cena jednego pakietu: 100 zł, cena kompletu: 160. Plus koszty przesyłki: 15 zł.

Zamów: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

środa, 11 kwiecień 2012 09:59

Wystawa „Niech się plecie!”

Wystawa prezentuje dorobek zarówno tradycyjnych twórców ludowych, reprezentantów plecionkarskiego rzemiosła, jak i współczesnych artystów, designerów, bazujących na tradycyjnych materiałach lub technikach plecionkarskich. Oprócz ukazania piękna i różnorodności ręcznie wykonanych wyrobów, zależało nam na przedstawieniu samego człowieka jako autora prezentowanych dzieł. Stąd portrety plecionkarzy z fragmentami ich oryginalnych wypowiedzi. Duży akcent kładziemy na kontekst społeczny plecionkarstwa jako zawodu. Przedstawiamy nie tylko jego piękno, ale także tło ekonomiczne.

Głównym hasłem wystawy jest spotkanie. Tych spotkań za nami jest już wiele, a każde niepowtarzalne. Dotarcie do poszczególnych osób i ich indywidualnej historii było możliwe dzięki prowadzeniu pogłębionych wywiadów etnograficznych. Wyprawy badawcze miały miejsce przede wszystkim w Polsce, ale także za granicą – do tej pory odwiedziliśmy miejscowości Obwodu Lwowskiego na Ukrainie oraz Dolne Łużyce w Niemczech.

Aranżacja wystawy przybliża proces, jakim jest prowadzenie rozmów, wywiadów i badań ze spotykanymi osobami. Jej zwiedzanie zakłada stopniowe odkrywanie świata twórcy-plecionkarza przed badaczem.

Ekspozycja obejmuje kilkadziesiąt barwnych, wielkoformatowych fotografii, ok. 100 eksponatów – narzędzi, form, materiałów, a także projekcję filmu dokumentalnego pt. „Co ty pleciesz?" zrealizowanego podczas badań terenowych Stowarzyszenia (2009-2011).

Autorzy zdjęć: Paulina Adamska-Malesza, Magdalena Kokora, Krystian Pisowicz, Natalia Wenclik-Olszewska, Anna Zelech

Zespół badawczy: Paulina Adamska-Malesza, Zdzisław Kwasek, Krystian Pisowicz, Zbigniew Polaczyk, Natalia Wenclik-Olszewska, Anna Zelech

Aranżacja wystawy: Magdalena Kokora

Kuratorki wystawy: Paulina Adamska-Malesza, Anna Falkiewicz, Anna Krężelok

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Miejsca prezentacji wystawy:

2009

Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa w Nowym Tomyślu

Muzeum – Nadwiślański Park Etnograficzny w Wygiełzowie

Muzeum Wisły w Tczewie

Uniwersytet Ludowy Rzemiosła Artystycznego w Woli Sękowej

2010

Galeria Sztuki Ludowej przy Stowarzyszeniu Twórców Ludowych w Lublinie

Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie

Muzeum Etnograficzne w Toruniu

Zamek Cieszyn

Muzeum Tkactwa Dolnośląskiego w Kamiennej Górze

Miejski Ośrodek Kultury „Centrum" w Zawierciu

2011

Muzeum w Kwidzynie

Zamek Cieszyn

Muzeum Zagłębia w Będzinie

II Światowy Festiwal Wikliny i Plecionkarstwa w Nowym Tomyślu

Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu

Centrum Kultury i Rekreacji w Supraślu

Uniwersytet Ludowy Rzemiosła Artystycznego w Woli Sękowej

2012

Miejski Ośrodek Kultury w Jastrzębiu Zdroju

Muzeum w Gliwicach

Jarmark Jagielloński w Lublinie

2013

Muzeum w Raciborzu

Muzeum Regionalne w Krokowej

2014

Muzeum Wisły w Tczewie
Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie
Muzeum Śląska Cieszyńskiego w Cieszynie
Europejskie Dni Dziedzictwa w Koszęcinie

2015

Centrum Produktu Lokalnego w Sokolu

 

wtorek, 10 kwiecień 2012 15:51

X Kujawy i Mazowsze

wtorek, 10 kwiecień 2012 15:47

IX Dolina dolnej Wisły

wtorek, 10 kwiecień 2012 15:44

VIII Kociewie

wtorek, 10 kwiecień 2012 15:35

VII Lubelszczyzna

Strona 1 z 2

oferta

 

Kontakt

Stowarzyszenie Serfenta
ul. Przykopa 2/5
43-400 Cieszyn
email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.


 Facebook   You Tube    logoNG

 

 


 

 

 

 

 

 

Copyright © Serfenta 2011

Projekt i wykonanie: szasza.pl

Ta strona używa ciasteczek (cookies) Czytaj więcej.